فوتبال
سفارش تبليغات اينترنتي
درمان هموروئيد
مشخصات خودروهای ایرانی و خارجی
تبلیغات متنی
گالری عکس
فوتبال

همه چیز در مورد بیماری صرع

همه چیز در مورد بیماری صرع

بشریت از هزاران سال پیش صرع را شناخته است اما اغلب درک غلطی از آن داشته و حتی تصور در اختیار داشتن شیطان و یا یک عذاب الهی را می کرده اند صرع، همچنین به عنوان تشنج شناخته می شود و یک بیماری عصبی است که مراکز کنترل و پیشگیری بیماری ها ( CDC ) تخمین می زند که حدود 140000 مورد جدید از آن هر ساله تشخیص داده می شود.

 

صرع در نتیجه سلول های غیر عادی مغز رخ می دهد. این نقص تشنج نامیده می شود. علائم تشنج می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد اما برخی از اثرات می تواند سبب تشنج فیزیکی، رفتار غیر معمول و از دست دادن هوشیاری شود.

 

ممکن است یک فرد تشنج کند اما صرع نداشته باشد داشتن صرع به معنی تشنجی است که بارها و بارها در طول زمان رخ می دهد. صرع بیشتر در کسانیکه خیلی جوان یا خیلی پیر هستند رخ می دهد هر چند که می تواند در تمام گروه های سنی ظاهر شود.

 

صرع می تواند در اثر آسیب، عفونت یا بیماری مغزی ایجاد شود اما می تواند بدون آسیب هم ایجاد شود به نظر می رسد فاکتورهای ژنتیکی نیز وجود داشته باشد افرادی که سابقه صرع در خانواده خود دارند بیشتر از کسانی که چنین سابقه ای ندارد احتمال ابتلا به صرع دارند.

 

صرع چیست؟

صرع یک اختلال سیستم اعصاب مرکزی ( اختلال عصبی ) است که در آن فعالیت سلول های عصبی در مغز شما مختل می شود و باعث تشنج می شود که در طی آن تجربه رفتار غیر عادی، نشانه ها و احساس ، از جمله از دست دادن هوشیاری رخ می دهد.

 

علائم تشنج متفاوت است. برخی از افراد مبتلا به صرع، به هنگام تشنج به سادگی برای چند ثانیه مستقیما خیره می شوند در حالی که برخی بارها و بارها دست و یا پاهای خود را حرکت یا کشش ها ناگهانی می دهد.
برای درک صرع نیاز به داشتن ایده از نحوه عملکرد مغز است.

 

مغز مرکز شبکه هدایت بدن ( سیستم عصبی ) است مغز اکثریت دستورالعمل ها که به ما ( اجازه حرکت، تنفس و با یکدیگر و با جهان اطراف ارتباط برقرار کردن ) را فراهم می کند این دستورالعمل بر اساس اطلاعاتی از اعصاب، که از سراسر بدن به مغز فرستاده می شود مغز این پیام ها را تفسیر و دستورالعمل لازم را به بدن می فرستد. هر بخشی از مغز مسئول عملکردهای خاصی است.

 

بعضی از قطعات مسئول رسیدگی به حواس، در حالی که قسمت های دیگری به حافظه و احساسات کمک می کند اطلاعات از مغز از طریق شبکه ای از سلول های تخصصی به نام نرون ارسال می شود. این سلولها با ارسال اطلاعات با پیامهای الکتریکی با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. انفجار الکتریسته در سلول های عصبی در بخش کوچک از مغز ایجاد و باعث تشنج می شود. و بعد از آن به بقیه مغز گسترش می یابد.

 

علت صرع چیست؟

صرع به خودی خود یک بیماری نیست. در عوض، صرع ناشی از یک مشکل اساسی است. هر چیزی که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار دهد. می تواند منجر به صرع شود به گفته کلینیک مایو، برای حدود نیمی از کسانی که صرع دارند هیچ علتی قابل شناسایی نیست و این وضعیت برای نیمه دیگر به عوامل مختلف بستگی دارد

 

علل صرع عبارتند از:
سکته مغزی – با توجه به نظر کلینیک مایو، این موارد مسئول نیمی از موارد صرع، در افراد بالای 35 سال است.
آسیب مغزی ناشی از ضربه – تروما
دوران بارداری و یا صدمات تولد – از جمله محرومیت از اکسیژن و آسیب مغز در اثر یک عفونت منتقل شده از مادر

 

استفاده از دارو و الکل
بیماری های عصبی مانند بیماری آلزایمر
تومورهای مغزی

 

ژنتیک – عوامل ژنتیکی که می تواند توسعه طبیعی مغز را تغییر دهد، ساخت یک فرد طوری است که وقتی در معرض عوامل محیطی قرار گیرد تشنج آغازمی شود.

 

بیماری های دیگر مانند ایدز و یا مننژیت

علائم صرع چیست

صرع در اثر فعالیت های غیر طبیعی در سلول های مغزی ایجاد می شود تشنج می تواند علائمی مانند ( سردرگمی موقت، طلسم خیره، حرکات تند و سریع غیرقابل کنترل دست و پا، از دست دادن هوشیاری و آگاهی، علائم روانی ) را تولید کند.

 

علائم بسته به نوع تشنج متفاوت است
پزشکان به طور کلی تشنج را به دو صورت جزئی ( فوکال ) و عمومی طبقه بندی می کنند.

 

تشنج جزئی ( Partial Seizures ) اگر آسیب مغزی فقط در یک طرف مغز باشد قبل از شروع حمله، بیمار احساسات بدی دارد و تغییراتی در ( بینایی، بویایی و احساس طعم و یا صدای نامفهوم ) را دارد

 

تشنج کانونی ساده – این تشنج منجر به از دست دادن هوشیاری نمی شود همچنین ممکن است حرکات تند و سریع غیر ارادی در بخشی از بدن مانند دست یا پا و علائم حسی خود به خود مانند احساس سوزن سوزن شدن سرگیجه و فلاش های روشنایی شود.

 

تشنج کانونی پیچیده – این تشنج آگاهی را تغییر می دهد و یا ممکن است باعث شود برای یک دوره از زمان آگاهی از دست برود و سبب مالش دست، جویدن، بلع و یا راه رفتن در محافل و انجام حرکات بی هدف می شود.
تشنج عمومی ( Generalized seizures )

 

شش نوع از این تشنج وجود داشته باشد.
تشنج غایب – تشنج غایب با خیره شدن، حرکات ظریف بدن، باز شدن دهان، چشمک زدن و بیهوشی مشخص می شود. این تشنج می تواند سبب از دست دادن مختصری از آگاهی شود و بیش از 30 ثانیه طول نمی کشد.
تشنج تونیک – تشنج تونیک باعث سفت شدن ماهیچه های بدن شده و این تشنج معمولا روی عضلات پشت، دست و پا تاثیر می گذارد و ممکن است باعث شود به زمین بیفتید.

 

تشنج کلونیک – تشنج کلونیک با حرکات موزون، حرکات تند و سریع عضلات همراه است. این تشنج معمولا روی گردن، صورت و بازوها تاثیر می گذارد.
تشنج میوکلونیک – تشنج میوکلونیک معمولا سبب پرشهای کوتاه به طور ناگهانی در دست و پا می شود .
تشنج بی صدا – تشنج بی صدا همچنین به عنوان تشنج قطره شناخته شده، و باعث از دست دادن کنترل عضلات می شود، که ممکن است فرد به طور ناگهانی سقوط کند.

 

تشنج تونیک کلونیک – تشنج تونیک کلونیک، همچنین تشنج بزرگ طبیعی نامیده می شود، با از دست رفتن هوشیاری، بدن سفت و گاهی اوقات سبب از دست دادن کنترل مثانه و یا گاز گرفتن زبان می شود.

 

عوامل که می توانند منجر به افزایش ریسک ابتلا به صرع شوند

 

سن – صرع می تواند در هر سنی رخ می دهد با این حال شروع بیماری در کودکان و افراد بالای 65 سال شایع تر است.
جنس – مردان کمی بیشتر از زنان در معرض خطر صرع هستند.

 

تاریخچه خانوادگی یا تشنج در دوران کودکی – سابقه خانوادگی داشتن تشنج ممکن است خطر ابتلا به این اختلال را افزایش دهد.

 

ضربه به سر – ضربه به سر می تواند به صرع منجر شود. لذا در ماشین، برای کاهش خطر ابتلا، همیشه کمربند ایمنی را ببندد و به یاد داشته باشید داشتن کلاه ایمنی هنگام دوچرخه سواری، اسکی، رانندگی موتور سیکلت یا شرکت در فعالیت های دیگر ریسک خطر را کاهش می دهد.

 

سکته مغزی و دیگر بیماری های عروقی – پیشگیری از آسیب های بالقوه مغز شامل اجتناب از مصرف الکل، نکشیدن سیگار، خوردن یک رژیم غذایی سالم و ورزش در کاهش سکته مغزی موثر است.
عفونت مغز – عفونت مغز می تواند باعث التهاب در مغز یا نخاع، که به نوبه خود می تواند به یک کانون در بافت مغز، که مستعد ابتلا به تشنج است منجر شود.

 

انواع صرع کدام است

صرع میوکلونیک نوجوانان ( Juvenile myoclonic epilepsy ) – یک نوع صرع که معمولا در نوجوانان در صبح زود آغاز می شود علائم تشنج می تواند به طور گسترده ای متفاوت باشد اما در درجه اول شامل پرشهای سریع در قسمت های خاص بدن است.

 

خوش خیم صرع رولاندیک ( Benign rolandic epilepsy ) – همچنین به عنوان صرع خوش خیم دوران کودکی شناخته شده است این وضعیت در جوانان نیز ظاهر می شود.

 

صرع رفلکس ( Reflex epilepsy ) – این صرع است که با یک محرکخاص ایجاد می شود. ماشه شروع از فردی به فرد دیگر متفاوت است که می تواند نور، صدا و یا دیگر محرک ها باشد.

 

سندرم صرع غرب ( West syndrome epilepsy ) – نوع دیگر صرع که در سنین جوانی رخ می دهد.
سندرم صرع لنوکس گاستات ( Lennox-Gastaut syndrome epilepsy ) – این یک فرم صرع است که به درمان سخت جواب می دهد که اغلب به نظر می رسد برای اولین بار در کودکان ایجاد و علائم تشنج متفاوت است و اغلب به عقب ماندگی ذهنی مرتبط است.

 

صرع کلفنرلاندو ( Landau-Kleffner epilepsy ) – این حالت در کودکان تاثیر می گذارد و نیز می تواند به سرعت توسعه یابد.

 

آنسفالیت صرع راسموسن ( Rasmussen’s encephalitis epilepsy ) – این یکی دیگر از انواع شدید صرع که تمایل به آسیب بد در یک طرف از مغز دارد تشنج تمایل دارند که در کنار بدن با قسمت های آسیب دیده از مغز رخ دهد.

 

تشخیص بیماری صرع چگونه است

برخی از انواع شایع آزمایش و اسکن هایی که ممکن است مورد استفاده قرار گیرد عبارتند از:
الکتروانسفالوگرافی – همچنین به عنوان EEG شناخته شده است، این دستگاه اجازه می دهد تا پزشکان بر امواج الکتریکی مغز بیمار نظارت کنند. بی نظمی در الگوی امواج می تواند نشانه ای از صرع باشد هر چند استثناء نیز وجود دارد.

 

توموگرافی کامپیوتری – یک تکنیک است که با استفاده از اشعه X نقشه ساختار مغز مشخص می شود.
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی – این هم یک روش برای نقشه برداری از مغز است اما از امواج رادیویی و آهن ربا به جای اشعه X استفاده می شود.

 

توموگرافی تابش پوزیترون – با این اسکن می توان عملکرد مغز را به جای نقشه ساختار مغز نظارت کرد در این روش مقدار کمی از مواد رادیواکتیو استفاده می شود.

 

پزشکان ممکن است از تست های دیگری مانند ( تاریخچه پزشکی دقیق، آزمایش خون و تست های عصبی ) برای کمک به تعیین اینکه آیا صرع یا چیز دیگری باعث مشکلات شده است استفاده می کنند.

 

درمان صرع چگونه است

درمان استاندارد برای صرع عمدتا در اطراف داروها می چرخد. بسته به نوع صرع، درمان ممکن است کوتاه مدت یا بلند مدت باشد.

 

دکتر شما ممکن است انواع دیگری از درمان ها، از جمله تغییرات رژیم غذایی، ورزش، انتخاب شیوه زندگی سالم ( به ویژه مهار هر گونه انتخاب های ناسالم ) را برای شما بیان کند.
گزینه ی جراحی وجود دارد اما تنها پس از شکست داروها استفاده می شود.

 

بیشتر صرع ها از طریق دارو قابل درمان است تعدادی از مواد دارویی به نام داروهای ضد تشنج در دسترس هستند برخی برای کاهش تعداد تشنج مفید هستند در حالی که برخی برای درمان تشنج اولیه استفاده می شود .
اما با درمان دارویی عوارض جانبی متعددی وجود دارد.

 

برخی از عوارض جانبی داروهای صرع عبارت از( مشکلات بینایی، مشکلات هماهنگی، مشکلات گفتاری، خستگی، ناراحتی معده و بثورات پوستی خفیف ) می باشد.
برخی داروهای دیگر عوارض جانبی شدیدتری دارند.

 

درمان با جراحی

لوبکتومی تمپورال: حذف بخشی از لوب تمپورال مغز که باعث تشنج می شود.

 

همیسفرکتومی: این عمل جراحی شامل غیرفعال کردن یکی از نیم کره های مغز با از بین بردن بخش های تحت تاثیر، انجام می شود. این روش معمولا برای کودکان مبتلا به آنسفالیت صرع راسموسن، که به شدت می تواند سبب صدمه به یکی نیمکره از مغز شود استفاده می شود.

 

کورپوس کالوزومی: مغز به دو نیم کره تقسیم می شود. این دو نیمکره با استفاده از بافت همبند تخصصی به نام جسم پینه ای ارتباط برقرارمی کنند. در این روش تا حدی یا کاملاً کورپوس کالوزوم جدا می شود ( برای به حداقل رساندن و یا جلوگیری از ارتباط بین نیمکره )

 

تحریک عصب واگ ( VNS ): این عمل شامل قرار دادن یک دستگاه کوچک در بدن بیمار و سیم هایی از آن به عصب واگ می رود این می تواند سبب سرکوب تشنج شود.

 

کمک های اولیه

اگر شما با کسی که در حال تشنج است روبرو شدید باید مراحلی که مرکز پیشگیری بیماری (CDC) برای درمان اورژانس و کمک های اولیه گفته است انجام دهید

 

حفظ آرامش خود و اطمینان بخشیدن به مردم دیگر که ممکن است در آن نزدیکی باشند.
برای جلوگیری از آسیب، منطقه اطراف فرد را از هر چیزی سخت و یا تیز و برنده پاکسازی کنید. چیزی نرم و مسطح، مثل یک ژاکت را زیر سر او قرار دهید.

 

برداشتن عینک و هر چیزی در اطراف گردن که ممکن است تنفس را دشوار کند.
زمان تشنج با ساعت مچی خود یادداشت کنید.

 

به اورژانس خبر دهید و سعی نکنید حرکات شخص را با نگه داشتن متوقف کنید.
برخلاف باور عموم، این درست نیست که یک فرد با داشتن یک تشنج می تواند زبان خود را گاز بزند. هیچ چیزی را در دهان شخص قرار ندهید. تلاش برای نگه داشتن زبان می تواند به دندان یا فک صدمه بزند.

 

شخص را به آرامی بر روی یک طرف بچرخانید. این کمک خواهد کرد که راه هوایی تمیز نگه داشته شود.
تا زمانی که تشنج به پایان می رسد با شخص باشید.
تا زمانی که کاملا هوشیار نیست آب یا مواد غذایی به او ندهید.

 

در اینجا شما چند کار می توانید برای کمک به کسی است که دارای علائم تشنج مانند ( خیره شدن، از دست دادن آگاهی، و یا جرکات غیر ارادی ( پلک زدن، جویدن و یا حرکات صورت ) می باشد انجام دهید.
با او آرام و با اطمینان صحبت کنید.

 

او را از خطرات راهنمایی کنید.
از دسترسی به خطرات، جلوگیری کرده اما شخص را مهار نکنید.
اگر شخص آشفته است کمی از او فاصله گرفته، اما به اندازه کافی نزدیک به او باشید تا از برگشت او آگاهی پیدا کنید.

 

داروهای مورد استفاده در صرع کدام اند

تعداد زیادی از داروها برای درمان تشنج وجود دارد برخی بسته به نوع مواد دارویی دارای عوارض جانبی مانند لرزش، راش، افزایش وزن و خواب آلودگی می باشند.

 

دو طبقه بندی اصلی برای داروهای ضد تشنج ( AEDs ) وجود دارد: داروهای باریک طیف و داروهای وسیع الطیف
داروها باریک طیف در انواع خاصی از تشنج موثر است در حالی که داروهای با طیف گسترده روی انواع مختلف تشنج و حالت های دیگر کار می کنند.

 

داروها باریک طیف

کاربامازپین: ( Tegretol) این دارو روی تشنج تونیک کلونیک و جزئی موثر است و عوارض جانبی مانند خستگی، دوبینی، از دست دادن هماهنگی و احتمالا روی سوخت و ساز کلسیم و ویتامین D بدن موثر است. همچنین می تواند در موارد نادر، باعث کاهش سلول های مبارزه با عفونت در خون شود.

 

اتوسوکسمید ( Zarontin ) این دارو تنها بر روی تشنج غایب موثر است عوارض جانبی شامل خواب آلودگی و خستگی، سردرد، سکسکه و تهوع می باشد همچنین می تواند سبب راش و کاهش تولید سلول های خون کاهش استخوان ها می شود.

 

گاباپنتینهمه چیز در مورد بیماری صرع Neurontin ) این دارو در برابر تشنج جزئی و صرع عمومی ثانویه موثر است عوارض جانبی گاباپنتین معمولا چند و یا خفیف است و عبارت از ( خواب آلودگی و خستگی، سرگیجه و عدم هماهنگی ) است.

 

فنوباربیتال ( Luminal ): یکی از اولین داروهایی است که در تشنج استفاده می شود در برابر بسیاری از انواع تشنج موثر است عوارض جانبی فنوباربیتال شامل خستگی، بثورات جلدی، گیجی، تاری دید، سرگیجه، عدم هماهنگی و جوش است عوارض جانبی بالقوه دیگر شامل تغییرات رفتاری، از دست دادن تمرکز و استفاده طولانی مدت نیز می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان و کم خونی را افزایش دهد.

 

فنی توئین (Dilantin): این داروی دیگری است که برای درمان صرع در هر زمان مورد استفاده قرار می گیرد بر خلاف فنوباربیتال، فنی توئین روی تشنج تونیک کلونیک و جزعی و انواع دیگر موثر است عوارض جانبی ممکن است سرگیجه، از دست دادن هماهنگی، لرزش، از دست دادن تمرکز و حرکات تند و سریع چشم می باشد برخی از عوارض جانبی برجسته تر عبارتند از رشد موهای صورت در زنان، افزایش رشد لثه و آکنه می باشد.

 

تیاگابین هیدروکلراید ( Gabitril ) این دارو در برابر تشنج جزئی موثر است این دارو می تواند سبب سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی و لرزش شود.

 

داروها وسیع الطیف

کلونازپام ( Klonopin ): این دارو علیه طیف گسترده ای از انواع تشنج موثر است. مشکل بزرگ این دارو تحمل به آن است. بدن می تواند به این دارو بعد از استفاده تحمل پیدا کرده و دیگر دارو اثر نکند و نیاز به دوز بالاتری باشد همچنین می تواند خواب آلودگی، از دست دادن هماهنگی، تورم در پاها، مشکلات حافظه و در برخی موارد، می تواند به افزایش تشنج منجر شود.

 

فلبامات (Felbatol ): این دارو بر طیف گسترده ای از تشنج موثر است عوارض جانبی جدی مشکلات کبد و یا مغز استخوان است.
لاموتریژین Lamictal ) ) داروی جدیدتری است که در برابر تشنج موثر است. این دارو می تواند یک راش پوستی جدی، سردرد، سرگیجه، حرکات دست و پا چلفتی و دوبینی شود.

 

پریمیدون ( Mysoline ): یکی دیگر از ضد تشنج قدیمی است که در برابر طیف گسترده ای از تشنج موثر است. این دارو دارای عوارض جانبی شبیه به فنوباربیتال و کمتر مورد استفاده است.
توپیرامات ( Topamax ): در برابر طیف وسیعی از انواع تشنج موثر است. این دارو می تواند سبب کاهش وزن شود و باعث مشکلات حافظه و تمرکز گردد در برخی موارد، مصرف این دارو سبب توسعه سنگ کلیه می شود.

 

والپروات سدیم یا والپروئیک اسید ( Depakote ): این دارو در برابر بسیاری از انواع تشنج موثر است. مشکلات معده، افزایش وزن، لرزش، تهوع و ریزش مو همه عوارض جانبی است که می تواند با این دارو رخ دهد. همچنین می تواند سبب مشکلات پانکراس و کبد شود.

 

عوارض ناشی از صرع چیست

تشنج خود می تواند باعث آسیب و در برخی موارد، مرگ شود.
درمان صرع نیز دارای اشکالاتی است. جراحی می تواند خطرناک باشد و درمانهای دارویی معمولا شامل عوارض است.

 

آسیب های فیزیکی ناشی از صرع – یک فرد با داشتن یک تشنج می تواند به زمین افتاده و دچار آسیب شود. تشنج می تواند به اندازه کافی قوی وسبب آسیب عضلانی شود .
تشنجی که طولانی شود یک بیماری جدی، حتی تهدید کننده زندگی و یک اورژانس پزشکی است.

 

مرگ ناگهانی غیر قابل توضیح در صرع – خطر مرگ بدون توضیح و آشکار در افراد مبتلا به صرع افزایش دارد این پدیده به نام SUDEP برای کوتاه مدت است به خوبی مشخص نیست اما می تواند به یک اختلال ضربان قلب، هنگام تشنج مرتبط باشد سایر عوامل احتمالی عبارتند از مشکلات تنفس، تغییر در گردش خون مغز و تغییرات متابولیک و هورمونی در طول تشنج باشد.

 

بارداری – زنان دارای صرع، می تواند با خیال راحت باردار و به نوزاد خود شیر بدهند اما برخی از خطرات احتمالی برای کاهش باروری و افزایش خطر نقائص هنگام تولد، به دلیل استفاده از داروهای ضد تشنج وجود دارد. رژیم دارویی مادر دارای صرع، ممکن است در دوران بارداری تنظیم شود.

 

زوج نیز باید آگاه باشند که درمان های دارویی برای صرع می تواند در اثر کنترل بارداری کاهش یابد. فرکانس تشنج در بارداری می تواند افزایش یا کاهش یابد با این حال، بسیاری از زنان هیچ تغییری در فرکانس تشنج خود را در دوران بارداری ندارند. زنان باردار به دلیل یک بیماری به نام اکلامپسی می تواند تشنج غیر مبتلا به صرع داشته باشد. این یک وضعیت بالقوه تهدید کننده زندگی و نیاز به درمان پزشکی است.

 

چالش های اجتماعی – افراد دارای صرع با برخی از چالش ها در زندگی خود روبرو هستند. به عنوان مثال، امتیازات رانندگی معمولا برای افراد مبتلا به صرع محدود است از بعضی از ورزش ها و سایر فعالیت های تفریحی ممکن است اجتناب شود و یا حداقل با احتیاط به آن نزدیک شوند.

 

عوارض جانبی ناشی از داروها – داروهای مورد استفاده برای درمان تشنج متعدد هستند و خطر عوارض جانبی در برخی از افراد می تواند جدی باشد.
عوارض بعد از عمل – انواع مختلفی از جراحی برای تشنج، در کسانیکه به درمان دارویی مقاوم بوده اند وجود دارد این معمولا شامل از بین بردن و یا خنثی کردن بخشی از مغز که تشنج از آنجا سرچشمه می گیرد می باشد.
لوبکتومی تمپورال – در این فرم از لوبکتومی، مقدار کمی از دست دادن بینایی و یا اختلال در حافظه وجود دارد این به ندرت می تواند باعث از دست دادن آزادی بیان و یا روان شود.

 

همیسفرکتومی – این عمل جراحی شامل غیرفعال کردن یکی از نیم کره های مغز، با از بین بردن بخش های عملیاتی است معمولا تنها در موارد خاص در نظر گرفته می شود.
ارتباط کورپوس کالوزوم – در این روش برای حداقل رساندن و یا جلوگیری از ارتباط بین نیمکره، کورپوس کالوزوم تا حدی یا کاملاً جدا می شود.
تحریک واگ – این روش می تواند سبب درد، تنگی نفس، خشونت صدا و گلو درد شود.

 

چگونه از صرع پیشگیری کنیم

پیشگیری از صرع شامل به حداقل رساندن خطرات ابتلا به درد و رنج از وضعیت های زمینه ای است که می تواند به تشنج مزمن منجر شود.

 

مانند استفاده از کمربند ایمنی یا کلاه ایمنی هنگام رانندگی ( با توجه به CDC )
دریافت مراقبت های پزشکی مناسب، ( با توجه به CDC ) از جمله مطمئن شوید که ایمن سازی و واکسیناسیون به روز باشد زیرا می تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری ها و عفونت های منجر به صرع، کمک کند.

 

داشتن شیوه زندگی سالم – تغذیه سالم و خواب خوب و پیدا کردن راه دیگری برای به حداقل رساندن خطرات مرتبط با صرع در پیشگیری از صرع موثر است.

 

 

مجردها کليک کنيد
خرید بلبط هواپیما
پربیننده ترین مطالب
جدیدترین مطالب امروز
Xبستن تبليغ
فوتبال